Translate

08-12-2012

Simone Foekens , kinderboekenschrijfster uit Almelo


Simone Foekens, getalenteerde kinderboekenschrijfster uit Almelo.

Een vaan haar nieuwe boeken
Teamwork










made bij maydana design 8 december 2012

29-11-2012

Eerste dag bij de Rechtbank Almelo, zaak Neuroloog Jansen Steur

 
Eindelijk was het zover, na jarenlang onderzoek van  journalist Lucien Baard van TcTubantia
kwam het tot een rechtzaak tegen Neuroloog Jansen Steur.
 
Lucien Baard heeft absoluut een groot compliment verdiend, een integere journalist die de waarheid
in deze afschuwelijke zaak naar boven heeft gehaald
 
Op 28 november 2012 was het de eerste dag van de rechtzaak van de rechtbank van Almelo.
 
 










© made by Maydana Design

18-11-2012

Sinterklaas, een bloed gevaarlijk beroep!

Hij is gearriveerd, Sinterklaas en zijn gevolg. Hele horden kinderen, ouders, oma's en opa's, maar vooral de pers zullen aanwezig zijn om de goed heilig man te verwelkomen. Want zie ginds komt de stoomboot en  als de boot niet goed wordt aangemeerd, raakt Sint bijna te water in zijn tabberd. Er schijnt toch enige stuurmanskunst vereist te zijn om de goed heilig man niet te laten verzuipen. Maar, het geluk was met hem en Sint met gevolg konden voet aan wal zetten. En dan te bedenken dat Sint-Nicolaas de patroon is van de zeevaart.

Nu wil het verhaal, één van de ongeveer 3000 leugens die ouders hun kinderen vertellen, dat Sinterklaas uit Spanje komt. Niet dus! Sinterklaas was een Heilige uit Mira, wat vroeger in Klein-Azie lag en tegenwoordig in Turkije. Dat hij ooit verhuisd is naar Spanje, is geschiedkundig niet bekend. Dus dat is al de eerste verwarring. Maar blijkbaar hebben wij er een traditie van gemaakt de goede man uit Spanje te laten komen.  Ten slotte zijn de historische banden met Spanje ons bekend. In vroegere tijden, ongeveer een eeuw geleden kwam de goede man exact op 5 december, zijn verjaardag, overigens ook een leugen, want de goede man is op 6 december jarig. Maar ja, we kijken niet op een dag en ten slotte is het een kinderfeest en weten zij veel. De cadeautjes zijn het belangrijkste, dus zal het kinderen worst wezen of het een dag te vroeg is.

Tegenwoordig verschijnt de man in tabberd al halverwege november, blijkbaar heeft Nederland een grote schare kinderen die ten slotte allemaal bezoek verwachten van deze Heilige. Ten slotte liggen de pepernoten half september al in de schappen en moeders moet haar kleintje vertellen, dat het wel erg vroeg is en de drammer nog even moet wachten, waarschijnlijk op de volgende goed bedoelde leugen.
Want Sinterklaas en zijn helper Zwarte Piet, vroeger waren ze met z'n tweeën, tegenwoordig wordt hij omringd door een heel bataljon Zwarte Pieten, van hulp tot pretpiet. Nou is het wel oppassen geblazen met deze schare zwarte Pieten, want voordat je het weet krijg je weer commentaar vanuit de linkse hoek, dat de Goed Heiligman een slavendrijver is. Negerzoenen zijn ook al verboden. Maar Sinterklaas met zijn helpers komen in de nacht van 5 december langs de schoorstenen alle huizen binnen om geschenken te brengen voor de kinderen. Ook niet waar, want we kopen ons suf aan allerlei goed bedoelde rommel en dichten er op los dat het een lieve lust is. Zou dit gebeuren een moraal hebben? Zeker weten, en die staat in het prentenboekje van de onderwijzer Jan Schenkman uit de 19de eeuw en dat mag u zelf nakijken. Dus de oorsprong van dit spektakel ligt eigenlijk al in de 13de eeuw en werd in Utrecht als eerste gevierd door de schoen van 4 arme kinderen te vullen met geldstukken, maar ook in andere steden werd iets voor de armen gedaan.

Calvinistische predikanten probeerden nog te vergeefs het sinterklaasfeest af te schaffen omdat het teveel heidense elementen zou bevatten. Een beetje vergelijkbaar met onze hedendaagse linkse rebellen. Maar gezien dit leugenfeestje zo populair is, lijkt het me geen poging waard, uit welke hoek dan ook, het volksfeestje af te schaffen. Want Sinterklaas, wie kent hem niet!
Het is een modern kinderfeest geworden en we zingen uit volle borst; Zie ginds komt een Stoomboot, Sinterklaas Kapoentje en De maan schijnt door de bomen, als of dat alleen op sinterklaasavond gebeurd. Bovendien rijdt de goede man met zijn schimmel over de daken, wat niet ongevaarlijk is en bij een ongeval onmiddellijk de ambulance moet worden gebeld, waarbij men weer de kans loopt dat  broeders en arts worden bedreigd door een stel ongelovigen. Eigenlijk heeft Sinterklaas een bloedgevaarlijk beroep en bovendien zal hij, natuurlijk ongewild, schade aanbrengen aan uw nieuwe dak of zonnepanelen. Bepaald geen prettig vooruitzicht.

Nu schijnt die goede man ook nog massa's dubbelgangers te hebben, die door weer en wind, vaak stomdronken, adressen bezoeken, doorgekregen van fanatieke ouders die perse  hun kroost willen verrassen met een nepsinterklaas. Er wordt driftig gestrooid met pepernoten, snoepjes en kruidnoten, die slecht zijn voor de gezondheid van ons opgroeiend kroost. Bovendien vind je bij de grote schoonmaak vlak voor Pasen de verschimmelde kruidnoten nog in een of andere hoek. Maar zoals het ons goede Hollanders betaamt, moeten onze kinderen wat terugdoen. De schoen wordt gevuld met een wortel voor de goede schimmel en wat hooi, maar ze verwachten natuurlijk ook het nodige terug, want gauw tevreden is ons kroost niet meer. Bovendien kunt u ze niet meer afscheppen met een pop of auto-tje, maar komen ingewikkelde elektronische zaken uit de zak van Sinterklaas.

Ondanks onze huidige crisis, de oproep dat we niet teveel spullen moeten consumeren, maar ons moeten beperken tot eenvoud en soberheid. Sinterklaas heeft daar geen boodschap aan en lenen.nl is er goed voor, in onze huidige geldcrisis. Dan zijn we er nog niet. Komt de goede oude kerstman op zijn sleetje met zijn rendier en overvallen we de goed uitgestalde winkels en supermarkten, om inkopen te doen voor een feestelijk vreetfestijn. Een ding is zeker, het wordt weer sappelen in januari, en de deurwaarders hebben een gouden maand. Wij aanbeden de eerste allochtoon Sinterklaas en ondertussen hebben maar weinig op met onze allochtonen, die ook deel uit maken van onze gemeenschap en soms guller zijn dan Sinterklaas himzelf. Uitzonderingen daargelaten!


Prettig Sinterklaasfeest!

© Maydana

07-11-2012

Ter herinnering aan Tim Ribberink en vele anderen....





Ich werde fortgehn, Kind. Doch Du sollst leben und heiter sein.

In meinem jungen Herzen, brannte das goldne Licht.

Das hab ich Dir gegeben,

Und nun verlöschen meine Abendkerzen.

Das Fest ist aus, der Geigenton verklungen,

Gesprochen ist das allerletzte Wort.

Bald schweigt auch sie, die dieses Lied gesungen.

Sing Du es weiter, Kind, denn ich muss fort.

Den Becher trank ich leer, in raschem Zug

Und weiß, wer davon kostete, muss sterben .

Du aber, Kind, sollst nur das Leuchten erben

Und all den Segen, den es in sich trug:

Mir war das Leben wie ein Wunderbaum,

von dem in Sommernächten Psalmen tönen.

Nun sind die Tage wie ein geträumter Traum;

Und alle meine Nächte, alle - Tränen.

Ich war so froh. Mein Herz war so bereit.

Und Gott war gut. Nun nimmt er alle Gaben.

in Deiner Seele, Kind, kommt einst die Zeit,

soll, was ich nicht gelebt, Erfüllung haben.

Ich werde still sein, doch mein Lied geht weiter.

Gib Du ihm deinen klaren, reinen Ton.

Du sei ein großer Mensch, mein kleines kind.

Ich bin so müde - aber Du sei heiter.

(Mascha Kaléko)

Het drama van een zelfmoord, waar vele van ons mee worden geconfronteerd. Waar tot het einde van hun leven de vragen blijven. Een zware last voor achterblijvers. Maar de ongekende moed van degene die heeft besloten dat leven geen leven meer was. Depressie die een greep doet naar je eigen ik, je ziel, je emotie en je vast houdt in een wurggreep. De kwaliteit van leven is verdwenen en er is maar een uitweg. Die naar een onbekende wereld, zonder pijn! Rusteloosheid die verdwijnt, en vooral stilte in je hoofd.


© Maydana

12-10-2012

Is er meer tussen Hemel en Aarde?




Klik voor een vergroting               1
Toeval bestaat niet!


Er zijn van die dagen dat ik aan mezelf ga twijfelen. Is dit toeval of gebeurd dit gewoon? Nu ben ik een nogal nuchter typetje, en door mijn vak niet gauw van de wijs te brengen. Maar één ding heb ik geleerd in mijn aardse bestaan, toeval bestaat niet. Wat er ook gebeurd, er is altijd een reden voor en het antwoord op een bepaalde gebeurtenis, laat ooit lang op zich wachten.

Vanmorgen zat er een bijzondere mail in mijn postbox. Ik kende Femke van onze sociale mediacontacten, en zo nu en dan hadden we oppervlakkig contact. Ná mijn postbox te gelezen, was haar mail als laatste aan de beurt.

“ Hoi Maydana, lang niet gesproken, hoe is het ermee? Gaat het wel goed met je? “
Vreemd mailtje, en vooral verrassend! Wat een interesse ineens! Wellicht zult u denken , mens waar maak je drukte over, maar dit soort van beleefdheidsmails waren onze mailbox nog nooit gepasseerd. Ik antwoord, alles prima!

“Ja, ik heb de afgelopen nacht van je gedroomd en van je dochter”. Heb je eigenlijk wel een dochter?
Verbazing alom aan mijn kant. Dus mail terug en spottend gevraagd, dat zal dan wel een ware nachtmerrie zijn geweest!

“Droom was niet eng of angstig! Het was een verhaal van berusting! Het was goed zo…klinkt dat niet vreemd?”
Nu begon ik me toch serieus ongerust te maken, en wilde het fijne ervan weten.

“Ik wilde je het eigenlijk eerst niet vertellen, maar het was zo bijzonder dat ik het graag met je wilde delen”. Maar ik hoop dat ik je geen pijn doe….
“Je nam afscheid van je dochter, je was moedig en sterk”.
Ik schrok, had ze het over mijn overleden dochtertje? Waarbij ik altijd nog na zoveel jaren, de pijn en onmacht voelde?

“Inderdaad, je dochter was overleden! Vreemd, ik ken dat verhaal helemaal niet van jou. Het was goed met haar, ze had rust gevonden en jij moest het loslaten.”
“Sorry, maar ik vond het zo bijzonder over iemand te dromen, en dan nog wel zo een droom, terwijl we elkaar nauwelijks of niet kennen.” Ik weet niet helemaal de droom meer, maar dit is zo ongeveer, wat ik me kan herinneren.”

Beste lezer, ik ben geen zweverig type, en zij ook niet! Maar toch konden we dit met elkaar delen. Vreemd genoeg gaf het mij een zeer bevredigend gevoel, en zou ik dan eindelijk kunnen berusten? Toeval, of is er meer tussen hemel en aarde?

© Maydana

Van Rossem for President


Nu we van Rossem kunnen volgen als van Rossem for President, dacht ik dat deze enigszins belegen column toch nog moet kunnen. Het blijft een wonderlijke man!


Wat heb ik toch met van Rossem?

Maarten van Rossem, Amerika-deskundige en tegenwoordig polderjongen. Wel een heel andere tak van sport, zullen we maar zeggen. Eigenlijk kan het me ook niet zoveel schelen, want van Rossem heeft ongemerkt mijn hart gestolen. In welke hoedanigheid hij ook op de buis verschijnt, het is en blijft een boeiende vertoning. Zijn ironische sarcasme, zijn vlijmscherpe opmerkingen, zijn een streling voor mijn oor.
Of het nu een optreden is, want zo mag je het wel noemen, bij Pauw&Witteman of een ander actualiteitenprogramma, altijd is hij het vlaggenschip. Zijn onafscheidelijke coltruin, verwarde haren, zijn niet te evenaren rake opmerkingen, doorspekt met het nodige cynisme.
Van Rossem heeft zó zijn eigen mening over het land der onbegrensde mogelijkheden, hoewel dat tegenwoordig nog maar de vraag is, gezien de situatie in Amerika.

Van Rossem presenteerde een programma bij de NCRV over ons polderlandje. Je zou er bijna christelijk van worden. In een lichte regenjas struint hij in begeleiding van de camera de schoonheden van ons land af. Bovendien heeft hij blijkbaar contact met onze lieve heer, volgens zijn zeggen, hoewel enige christelijkheid hem wereldvreemd is.
Regen of geen regen, van Rossem baant zich een weg door de modder. Op een van de eilanden of Drenthe. Van Rossem op reis in Nederland. Een grappige combinatie, NCRV en van Rossem. Niet iets wat je meteen als normaal zou beschouwen.
Het blijft stoer met een vleugje van Rossem-saus. Je proeft het! De juist gekozen woorden, doordrenkt met zijn sarcasme, al is het maar over een Friese terp.
Maarten blijft mij boeien, ondanks zijn voornaam Ik moet altijd denken aan een vroeger vriendje, en dat roept bij deze naam niet al te goede herinnering op. Dus noem ik hem maar van Rossem. Bovendien zou ik me goddelijk voelen als ik ook maar 20% van zijn onverstoordheid, zijn cynisme en sarcasme zou kunnen overnemen. Ik hang aan zijn lippen en misschien beantwoord dit de vraag; wat ik heb met van Rossem!

© Maydana