Mijn verlanglijstje voor 2012!

Mijn verlanglijstje voor 2012

Nederland weer zo wordt als toen, een land waar je kunt leven en werken.

We allemaal meer respect tonen voor een ander, en ons inzetten voor mensen die onze hulp nodig hebben

Dart we meer vertrouwen kunnen hebben in onze politici

Dat politici slagvaardiger zullen reageren, als ons land weer dreigt uit de bocht te vliegen

Dat ons wantrouwen ten opzichte van justitie vertrouwen kan worden

Dat Donner niet altijd liegt……maar eens begint de waarheid te vertellen

Persvoorlichters van justitie en politie niet meer recht praten wat krom is

Dat er vele politici hun mond houden……er wordt teveel onzin uitgesproken

Dat onze minister-president eens op tijd reageert als er iets ernstig aan de hand is

Dat politiebureaus niet om 18.00 uur dicht gaan

Dat de politie geen 100.000 aangiften gewoon laat liggen

Dat politie eindelijk verhoren opneemt en er geen misverstanden meer over bestaan

Dat slachtoffers worden gehoord en niet worden genegeerd

Huiselijk geweld met straffe rechtelijke hand wordt aangepakt

Dat stalkers worden gepakt en zwaar worden gestraft

Dat de politie mensen serieus neemt die aangifte willen doen

Dat het ‘ Haagse’ minder arrogant is

Dat bedreigingen tegen elke Nederlander serieus worden genomen

Dat de rechtelijke macht onafhankelijk is

Dat zij hun achterstand op korte termijn wegwerken

Maar ook dat rechters erkennen dat zij maar gewoon mensen zijn

Dat onze super advocaten in de rechtszaal vertoeven en niet op de televisie

Dat zij hun egotripperij en geldzucht aan de kapstok hangen en ook voor gewone mensen hun kennis gebruiken

Dat onze democratie, ook echt een democratie blijkt te zijn

Dat journalisten en columnisten mogen schrijven in alle vrijheid

Dat God of Allah ingrijpt in de gedachtewereld van extremisten

Dat wij in alle vrede kunnen samenleven met andere culturen

Dat geen natuurrampen ons meer zullen treffen in een wereld van Sodom en Gomora

Dat we terug kunnen gaan naar een tijd van ‘Toen was geluk nog heel gewoon’


© Maydana december 2011

Voetstappen!

Voordat jij een oordeel over mij en mijn leven wilt vellen,

Trek eerst maar eens mijn schoenen aan en loop die lange weg

Loop door al die kronkelpaadjes, door die donkere straten,

Dan pas voel je mijn verdriet, beleef je mijn intense pijn,

loop al die jaren die ik al ging.

Struikel over elke steen, waar ik over gestruikeld ben

Maar altijd weer ben opgestaan

Loop precies dezelfde weg, die ik moest gaan

Pas dan, kun jij over mij oordelen!


Maydana

'De macht van het geld' ING

Hierbij het schrijven van de ING,ter inzage. Tijd voor één bank die is genationaliseerd, de rest kan verdwijnen. Overigens ná een telefoontje, werd mij van ING hogerhand medegedeeld, dit is ons besluit en u doet het er maar mee!

Maydana's blogje "Vreemde vogels "

Vreemde vogels!

Mijn omgeving vindt me ouderwets, eigenlijk truttig. Waarom? Omdat ik ‘vreemdgaan’ van partners een rare bezigheid vind, die meer schade en narigheid oplevert dan je lief is.

Sommige in mijn omgeving denkt daar anders over en pleit voor vrijheid, blijheid! Dus wordt er aardig wat aangerommeld. Zo nu en dan rammelt mijn mobiel en hangt een van mijn vrienden aan de lijn met het verhaal, en wat moet ik nu? Uiteraard zijn niet al mijn vrienden “vreemdgangers “, maar enkele exemplaren hebben de drang zich te manifesteren en er soms een geheime liefde op na te houden.

Waarom ik dan altijd in een positie wordt gemanoeuvreerd om mijn mening te uiten over het losbandige leven van de boosdoener, is me totaal onduidelijk. Ze weten toch wat ik ervan vind, bovendien helpt urenlang bellen met mij niet echt, laat staan diegene ervan te overtuigen dat ze hun misstap weer tot de nodige misère heeft geleidt.

Ik luister gedwee naar hun verhaal en onthoudt me van commentaar. Blijkbaar geeft hun geheime liefde ook de nodige problemen en denk ik op zulke momenten, welk gras is nu groener? Maaien moet je toch!

Een van mijn vrienden is zo een geval. Zelf vinden ze dat ze leven in een wat andere wereld als wij gewone burger, en daarom moeten zaken als deze, kunnen! Zij al jaren lang een van mijn vriendinnen, hij een leuke man, intelligent, muzikaal en wat men noemt beroemd,
Een heel bijzonder stel!En zo heb je soms in je vriendenkring vreemde paradijsvogels.

© maydana december 2011

Mannen schuldig aan kreditcrisis

Volgens onderzoeker Sent zijn mannen schuldig aan onze kredietcrisis, en dat is een statement. Mannen zijn macho’s, nemen teveel risico’s en barsten van hebzucht. Wel, mijne heren van deze planeet, dat kunt u in uw zak steken.
In het kort komt het er op neer, dat u de oorzaak bent van al onze ellende. Want volgens onderzoeker Sent zijn mannen eerder de weg kwijt zijn als vrouwen, als het gaat om stress het inschatten van risico’s. Blijkbaar wordt er ook getwijfeld aan uw bestuurlijke kwaliteiten en zouden vrouwen beter functioneren. Bedrijven met meer vrouwen, zouden volgens onderzoeker Sent absoluut beter scoren. Blijkbaar zijn vrouwelijke invloeden nodig, om de schade enigszins te beperken.

Ik hoor de mannen onder u alweer roepen; daar heb je weer zo een onderzoek van een emancipatietruus, die twijfelt aan het functioneren van mannen.
Natuurlijk is een onderzoek, maar een onderzoek en de uitslag hiervan misschien wat twijfelachtig, maar u wordt wel geclassificeerd als schuldige in de situatie waarin we tenslotte met ze allen zijn belandt. Oorzaak en gevolg!

Vreemd genoeg doen mannen ook dingen, die vrouwen niet zouden doen. Denkt u maar eens aan een vrouwelijke Berlusconi. Zou zij, als ze bestond, Bongo-Bongo nachten houden met superboys? Zou een vrouwelijke Borghout na het laten verdwijnen van miljoenen gemeenschapsgeld gewoon aanblijven zonder enige schroom? Ongegeneerd op de televisie verschijnen en geen enkele spijt betuigen over het mismanagement? Ons nog willen laten geloven dat het iedereen zijn schuld was, behalve van …

Aan het begin van de crisis, toen de ene bank na de andere in een stortte, heb ik geen vrouwelijke bankiers gezien. Wel mannelijke, die er een potje van hebben gemaakt en waarbij geen woord van excuus over hun lippen kwam.

Met een uitspraak in dit onderzoek ben ik het eens; meer vrouwen op hogere posities. Dan wordt het beslist socialer, worden er minder risico’s genomen en zou de gemiddelde score beslist hoger liggen. Wel dames, er is werk aan de winkel, want er is meer als potten en pannen. Want slimme meiden zijn op de toekomst voorbereid!

© Maydana

We zijn steeds mondiger

Steeds mondiger

Afgelopen week hoorde ik over de radio een gesprek tussen een arts en een verslaggever. Het onderwerp was dat artsen door patiënten werden afgewezen. Dat de beroemde ‘klik ‘ niet aanwezig was en de behandeling c.q. gesprekken bijzonder stroef en onaangenaam verliepen. Dat kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn! Want een arts dient een vertrouwenspersoon te zijn, je gesprekspartner, zeker als het gaat om je gezondheid.

Enigszins verbaast hoorde ik dat meer dan de helft van de artsen een dergelijke situatie al eens heeft meegemaakt. Want ook een arts is geen ‘allemansvriendje ‘ en bovendien niet verplicht iedereen aardig te vinden, hetzelfde telt overigens ook voor patiënten. Mocht de communicatie tussen beide niet of gedeeltelijk op een slechte basis functioneren, dan lijkt het me duidelijk dit gewoon op tafel te gooien en te vragen naar een andere arts.

Want niemand is gebaad bij een slechte communicatie tussen beide, met alle consequenties.
Vreemd genoeg zijn het vooral vrouwelijke artsen die met deze problematiek te maken krijgen, er wordt door mannelijke patiënten getwijfeld aan hun deskundigheid. Ook donker uitziende artsen worden door patiënten als niet capabel gezien. Want zelfs anno 2010 blijken mannen totaal geen vertrouwen te hebben in een vrouwelijke arts. Ondanks het feit dat vrouwelijke artsen meestal met meer verve en betrokkenheid hun vak uitoefenen. Ook qua communicatie zijn vrouwelijke artsen beter. Mannen uit deze beroepsgroep hebben nog last van enige arrogantie en zien de patiënt als onderontwikkelde zielenpiet.

Nu heb ik persoonlijk niets tegen artsen, aardige mensen om een kop koffie mee te drinken. Als het nodig is een arts te consulteren, lijkt me wederzijdse acceptatie en begrip, het meeste vereiste. Wat is er op tegen om tegen een patiënt, of andersom tegen de arts te zeggen; ik betwijfel of wij elkaar liggen en het lijkt me beter om onenigheid te vermijden en me door te sturen naar een collega.

We worden tenslotte steeds mondiger en willen duidelijkheid, zonder op een doktershart te trappen.
Zoals je vrienden uitzoekt, waar je persoonlijke dingen mee deelt, eenzelfde criteria zou moeten gelden voor het uitzoeken van een huisarts of specialist. Maar je wordt verplicht gedumpt in een praktijk en als het vertrouwen en affiniteit er niet is, heb je als patiënt een probleem.
De chemie moet er zijn; dan vindt de arts het niet vervelend als u komt en het scheelt u een hoop stress en zweet in de wachtkamer.


Het radio-interview was een goede informatie en blijkbaar hebben artsen er weinig of geen problemen mee, als u hen duidelijk maakt dat van enige sympathie geen sprake is en u graag een andere arts wilt.
Tenslotte is geen mens, en artsen zijn ook mensen, één allemansvriend.


© Maydana

Stilte en twijfels 'Dag van stilte '

Twijfels, twijfelaar! Twijfels die telkens de kop opsteken, elke dag was een ‘twijfeldag ‘. Gedachtesprongen, chaos in je hoofd, het gevoel dat wilde ganzen je gedachten meenemen op hun lange reis naar het zuiden. Ze dragen de zware lasten op hun vleugels en nemen ze mee naar onbekende bestemming. Dat waren momenten van stilte in je hoofd!


Stilte waar je zo intens naar verlangt. Stilte die je koestert. Stilte van korte duur, verkracht door twijfels.
Twijfels, niet gevoelig voor enige tolerantie. Achterdocht die zegeviert en het leven maakt tot een dal vol onzekerheid. De cipressen, weelderig groeiend in het dal, de zachte bries die de takken langzaam heen en weer laat bewegen, nemen twijfels niet weg.

Misschien schudden zij hun wijze kronen, bijna tot de hemel reikend, gevoed door de altijd schijnende zon. Stilte, voor de eeuwige twijfelaar! Zouden de weelderig gevormde heuvels, zo groen als in het paradijs je twijfels kunnen wegnemen, je laten genieten van hun stilte? Of overheerst je onzekerheid en besluiteloosheid?
De warme zon prikkelt je huid. Even voel je verhevenheid boven alle twijfels. Dan weer stilte in je hoofd!

Beelden van lang vervlogen tijden, toen je speelde op groene weiden, zonder twijfels in eindeloos genot. Je karakter nog niet misvormd door het lijden des levens. De warme mantel die je omarmt, de strelende handen, de kus van liefde en vertrouwen.

Twijfel is de vestibule, waar men door heen moet gaan, om binnen te komen in de tempel van wijsheid.


© Maydana